Riet Ebberink, geboren in 1938 te Enschede.

Solo exposities had ik onder andere in Den Haag, Delft, Rijswijk en Voorburg. En ik exposeerde op beursen: onder andere Holland Art Fair, Den Haag/Utrecht; Artiade Apeldoorn; AFA, Rosmalen; Lineart, Gent.
Vanaf 2005 woon en werk ik in Oost-Groningen.

Na jaren met olieverf geschilderd te hebben waarbij het onderwerp vooral bestond uit stillevens werk ik op dit moment vooral vanuit een aantal thema's waarbij de verbeelding een grote plaats inneemt en gebruik ik uitsluitend acrylverf op paneeldoek.
Deze thema's worden ontleend aan alles wat mij in mijn omgeving treft. Dit kan een kleur, vorm of sfeer van iets zijn. Maar ook andere tijden of culturen zijn inspiratiebronnen.
Ik streef naar een samenhang van verstilling en beweging, van kracht en inkeer, waarbij ik gebruik maak van heldere kleuren en sterke vormen.
Als rode draad lopen universele gedachten, gevoelens of sferen over vergankelijkheid, oudheid, verstilling en geheimzinnigheid door mijn werk.

In de eerste serie 'schilderijen' en serie 'drieluiken' zijn de Oudheid en de Vroegchristelijke periode de inspiratiebron. Gebruik van goud en tekens verwijzen hiernaar.
Deze schilderijen hebben met tijd en vergankelijkheid te maken. Zoals de tijd alle dingen vervaagt en oplost, zo vervagen de vormen en tekens.

De serie 'figuren' is ontstaan na een werkbezoek aan Polen. De kennismaking met het ruimtelijk werk van Magdalena Abacanowicz leidde tot het maken van een aantal schilderijen, waarbij geabstraheerde gestalten centraal staan. Ze overstijgen de menselijke vorm en zijn universele tekens in het landschap met verwijzingen naar de Keltische cultuur, maar hebben ook raakvlakken met een spiritueel beleven van het heden. Materiaal, kleur, vorm, structuur vormen een bindend element in deze schilderijen.
Bij de latere schilderijen uit de serie 'landschappen' nemen landschappen en architectonische elementen uit heden en verleden een steeds grotere plaats in.

Bij de serie 'dozen' staat een eenvoudige vorm van een opengeklapte doos centraal. Maar achter het in een oogopslag direct waarneembare is meer te 'zien'. Het schilderij moet uitnodigen om op zoek te gaan.

De stilte en het evenwicht in een schilderij waarin alles op zijn plaats valt, is een zoektocht die plaatsvindt in dialoog met de omgeving.